بايگانی
آخرين نظرات …

    تعریف دین

    تعریف دین

    دین پژوهی ، سیدعبدالباقی اسحاقی ، اصلاح ۵۶ .

    جوان و دین . تعریف دین

    دین ، یک واژه ی عربی است که از نظر تعریف لغوی ، به « جزا ، آیین(قانون) ، عادت ، عبادت و اطاعت » معنا شده است .  قرآن کریم نیز کلمه ی « دین » را در معانی بالا ، مورد استفاده قرار داده است مانند :

    ۱ ــ مالک یوم الدین / خداوند مالک روز جزا می باشد .

    ۲ ــ الا لله الدینُ الخالصُ / اطاعت محض فقط برای خداوند است .

    معنای کاربردی دین

    در معنای اصطلاحی(کاربردی) ، دین یعنی : امور مقدسی که ارتباط  تنگاتنگی با وجود انسان دارد . این رابطه ، به نیازهای معنوی آدمی پاسخ مناسب می دهد و او را آرام می سازد . چنین ارتباطی در صورتی حق است که از سوی خداوند نازل شده باشد ، تنها در این وضعیت است که نام « دین» را برایش برگزید .

    قرآن مجید می فرماید: « هر کس غیر از اسلام ، دین دیگری بجوید از او پذیرفته نمی شود» . البته پرسش « چه دینی نزد خداوند قابل قبول است؟ » ، با مسئله « پاداش دادن به کار خوب انسان ها» ، فرق دارد .

    همان گونه که در آیات قرآن ملاحظه می شود ، پیروان سایر ادیان نیز اگر ایمان به خدا داشته و عمل صالح انجام دهند ، پاداش خود را خواهند گرفت . کلمه ی « دین » گاهی در برابر« شریعت » بکار می رود . در این صورت منظور از آن « اصول دین » است .  شریعت ، دارای بخش های اخلاقی و فقهی است و بدان « فروع دین » هم گفته می شود .

    دین فطرت

    حتما این جمله را زیاد شنیده اید : « اسلام ، دین فطرت است. » فطرت از ریشه فـَطـَرَ / به معنای شکافتن در طول است . پس فطرت به معنای آفریدن و خلق چیزی است به گونه ای که از آن در کار خاصی استفاده شود .

    فطرت همانند غریزه و طبیعت ، گرایشی ذاتی است . موجودی که دارای فطرت است به گونه ای آفریده شده که بدون آموزش ، تجربه و به صورت ذاتی به چیزی که توجه او را جلب می کند کشش دارد مانند درک خوبی ها و بدی ها .

    این جاذبه ی ذاتی ، یک امر مادی و قابل اندازه گیری نیست و نمی توان آن را با محاسبات ریاضی مورد سنجش و ارزیابی قرار داد .  

    خصوصیات امور فطری

    امور فطری دارای این خصوصیات هستند : ۱ ـ همگانی ، ۲ ـ ذاتی ، ۳ ـ تغییر ناپذیر، ۴ ـ غیر جسمانی .

    دقت در خواسته ها و رفتارهای انسان ها این حقیقت را به ما می نمایاند که هر یک از آنان به سوی گرایش های باطنی خاص خود ، تمایل و توجه دارند . همه ی آدمیان به زیبایی ، رفتار شایسته ی اخلاقی ، حقیقت طلبی ، کنجکاوی و احترام به پدیده های برتر و بهتر، علاقه نشان می دهند .

    رفتارهای اخلاقی

    بدین خاطر انسان ها همواره بدنبال یافتن مکان ها و اشیای جذاب هستند . آنان خود را به صورتی زیبا آرایش نموده و اموال بسیاری برای بدست آوردن حقیقت ، هزینه می کنند و از همان روزهای آغازین درک عقلانی ، از خویشتن رفتاری اخلاقی بروز می دهند . چرا ؟

    زیرا صداقت و درستی ، جزء نهاد اولیه آدمی است . دروغ ، حیله ، تزویر و امثال اینها اموری هستند که به تدریج و در طول سالیان زندگی آموخته می شوند و بر خلاف فطرت ذاتی بشر می باشند .

    یک نظر بگذارید