بايگانی
آخرين نظرات …

    روحانیت . بخش هفتم . حضور در عرصه رسانه

    روحانیت . بخش هفتم . حضور در عرصه رسانه

     

    امروزه حضور فعال در رسانه ، به یکی از دغدغه های گروههای مختلف اجتماعی ــ از جمله روحانیت ــ تبدیل شده است .

     البته روحانیت از گذشته تا به عصر حاضر ، از رسانه ای به نام « منبر » و « مسجد » برخوردار بوده و هست که از قدرت اثرگذاری فراوانی برخوردار است . 

    منبر ، رسانه ای است که بر خلاف شعارهای کینه توزانه دشمنان روحانیت و صحبت های به ظاهر خیرخواهانه دوستان نادان ، همچنان موقعیت منحصربفرد خود را حفظ کرده است .

    طی قرون اخیر ، شکل های جدید و مختلفی در امر رسانه ، پدید آمده و نام هایی همچون تئاتر ، سینما ، تلویزیون های دولتی و خصوصی ، اینترنت ، روزنامه و… وارد عرصه فعالیت های اجتماعی شده اند .

    ورود رقبای تازه

    رقبای تازه وارد ، به لطف امواج رادیویی و تلویزیونی و استفاده از تصویر و موسیقی ، به رقیب های تازه و جدی برای « منبر » تبدیل شده اند . علاوه بر این ، « نمایش » همیشه در زندگی بشر ، تاثیرگذار بوده و داستان « نوشتن کلمه مار » و « کشیدن تصویر مار » در تاریخ مشهور است .

    بدین خاطر لازم است که روحانیت ، مانند گذشته در کلیه امور فرهنگی پیشتاز بوده و در زمینه های یاد شده ، نیز به فعالیت گسترده بپردازد . به عبارت بهتر ، روحانیت باید در عرصه هایی مانند : ۱ ــ  مطبوعات . ۲ ــ تلویزیون .  ۳ ــ اینترنت ، حضور فعال داشته باشد و به هدایت دینی مردم بپردازد .

    ۱ ــ  روحانیت در مطبوعات

    فعالیت روحانیت در مطبوعات ــ کتاب ، مجله ، روزنامه ، هفته نامه و… ــ از سابقه ای طولانی برخوردار است و پیشینه ی آن به دوره های قبل از انقلاب اسلامی باز می گردد .

    پس از پیروزی انقلاب و گرایش مطبوعات به سوی تبلیغات مختلف و رنگارنگ و نیز مهم تر شدن نقش این طیف در جامعه ، تقلید از مطبوعات کشورهای غربی در دستور کار بسیاری از نشریات قرار گرفت و آنان به استفاده ابزاری از زنان روی آوردند که چنین عملی در زمینه کار روحانیت وجود نداشت و برای این صنف ، شایسته شمرده نمی شد .

    در نتیجه روحانیت حاضر در مطبوعات ، هرگز نتوانست به رقابت برابر و عادلانه با مطبوعات زرد و یا دارای گرایش های منفی سیاسی ، بپردازد .

    در استان ها نیز این مشکل ، علاوه بر صورت یاد شده ، به شکل های دیگری خود را نشان می داد که مهمترین آن ها عبارت بود از :

    ۱ ــ  حسادت برخی روحانیون .

    برخی از روحانیونی که اهل قلم نبودند ، به دلیل عدم برخورداری از هنر نوشتن ، گرفتار حسادت شده ، ضمن تمسخر ، ایرادگیری های بی جا و… از مطالب نشریات متعلق به هم صنفی های خود ، دانسته یا نادانسته ، در جهت خنثی سازی زحمات روحانیون متعهد ، کوشش نموده و به طور کامل ، بر خلاف آموزه های دینی که خود آن را بر بالای منابر تبلیغ می کردند رفتار نموده و در عمل ، آب به آسیاب دشمن می ریختند .

    رفتار گروه فوق ، موجب تضعیف تاثیرگذاری مطبوعات متعلق به روحانیت و تقویت نشریات زرد و در اختیار گروههای سیاسی منفی می شد .

    ۲ ــ  عدم زمان شناسی بعضی  روحانیون پیش کسوت .

    برخی از روحانیون که طی سالیان سال حضور در یک منطقه و در میان مردم به شهرت و موقعیتی رسیده اند ، به سبب عدم زمان شناسی ، عدم درک حساسیت کار روحانیت در مطبوعات ، وجود اطرافیان نامناسب و مخالف روحانیت و… از کمک مالی به روحانیون اهل قلم ، خودداری کرده و آن ها را در برابر دشمنان و رقبای پولدار ، تنها می گذارند . این گروه نیز دانسته و آگاهانه به طرفداری از طرف مقابل روحانیت حاضر در مطبوعات می پردازند . چون امروز ناآگاهی در این سطح ، دیگر معنا ندارد و قابل قبول نمی باشد .

    ۳ ــ  کارشکنی های  پنهان و آشکار افراد غیرروحانی .

    گروه سوم از مخالفین روحانیون اهل مطبوعات ، افراد غیرروحانی و گروههایی از مسئولین و غیرمسئولین ــ در ادارات ، سازمان و نهادهای دولتی و خصوصی ، فرهنگی و غیرفرهنگی ــ هستند که در مسیر بالا ، ایجاد مانع کرده و به حسادت ، بخالت و کارشکنی پنهان و آشکار می پردازند تا میزان توانایی روحانیون در این بخش از فعالیت های اجتماعی هرگز آشکار نشود .

    باید پذیرفت که در گروه فوق ، فرقی میان افراد لائیک ، ضدمذهب ، یا به ظاهر مذهبی ــ که قیافه ها و ادعاهای مذهبی داشتند و به بعضی فعالیت های سیاسی و مذهبی هم می پردازند ــ نبوده و نیست ، یا اگر تفاوتی هم باشد ، حداقل بنده ، چنین نکته ای را در رفتارهای آنان ندیدم .

    عدم حمایت مدیران روحانی

    با تاسف باید گفت که حتی مدیران ارشد و میانی که لباس روحانیت بر تن دارند ، به جهات مختلف که جای بازگویی آن نیست ، بیشتر به حمایت نامحسوس و محسوس از نشریات زرد و … می پردازند و علاقه ی چندانی به همکاری با هم لباس های خود ندارند . در نتیجه اینان نیز در گروه فوق جای می گیرند که باعث تاسف بیشتر است .

    من در طول پنج ، شش سالی که در وادی نشر حضور دارم ، کلیه موارد مذکور را به چشم دیده و تجربه می کنم و این تجربیات تلخ هنوز هم ادامه دارد .

    علت رنگی نشدن صفحات هفته نامه اصلاح

    نداشتن امکانات مالی مناسب ، موجب شده است که بعد از گذشت پنج سال فعالیت ، من نتوانم هفته نامه خود ــ هفته نامه اصلاح ــ را از سیاه و سفید به رنگی تبدیل نمایم . اما مشاهده ی تغییرات مثبت ظاهری در زندگی مدیران مسئول مطبوعات طرف مقابل ، نشان دهنده ی صحت ادعاهای این جانب می باشد .

    ۲ ــ  روحانیت در تلویزیون

    جای دومی که حضور روحانیت در آنجا ، لازم و ضروری به شمار می آید ، تلویزیون است .

    متاسفانه روحانیت در تلویزیون ، با همان مشکلات موجود در مطبوعات ، مواجه است به اضافه مسایل دیگر . حضور در تلویزیون ، نیازمند قدرت و مقام از یک سو ، و داشتن پارتی و آشنای مؤثر ــ که بتواند حسادت های دیگران را خنثی کند ــ از سوی دیگر است .

    به عنوان مثال صدا و سیمای استان گیلان ، برای راحتی خویش ، بیشتر به دنبال روحانیون دارای مقام رسمی در ادارات ، سازمان ها یا دانشگاهها می رود . زیرا :

    ۱ ــ  دسترسی به آنها آسان تر است .  ۲ ــ فوایدی پنهان و آشکاری برای طرفین دارد .   ۳ ــ  پرداخت هزینه حضور ، به کارشناس دعوت شده ، به فراموشی سپرده می شود .

    نکته جالب آن که صدا و سیمای مرکز گیلان ، از کارشناسان دعوت شده ، بیگاری و کار مجانی می کشد و هزینه ای نمی پردازد . در حالی که برای هر برنامه ، بودجه ای مناسب در نظر گرفته شده ، ولی صدا و سیما از پرداخت دستمزد و حق القدم به آنان خودداری می کند . شاید توجیهش این است که مدعوین ، از طریق این رسانه در سطح جامعه مطرح و مشهور می شوند !

    شاید بتوان پذیرفت که این شیوه برای مدیران استانی که ملبس به لباس روحانیت هستند ، ضرری نداشته باشد ، چون حقوق خود را از اداره مطبوع می گیرند و شهرتش را از اینجا ، ولی برای دیگران چنین استفاده ای وجود ندارد .

    عشق به حضور دایمی در تلویزیون

    متاسفانه روحانیونی هم که در پست های مدیریتی هستند ــ مانند سایر مدیران که می خواهند در همه جا باشند و هیچ وقت فرصتی به دیگران ندهند ــ علاقه زیادی به تلویزیون دارند و مایلند از صبح تا شام ، در صفحه تلویزون دیده شوند و کسی غیر از آنان نباشد .

    پیشنهادی که مغفول ماند  

    چند سال قبل ، من به تعدادی از تهیه کنندگان صدا و سیمای گیلان پیشنهاد کردم که فهرستی از روحانیون مناسب برای حضور در تلویزیون تهیه کرده و بدون هرگونه اعمال نظر شخصی و… ، به ترتیب و به طور گردشی از آنان استفاده کنند تا گرفتار چهره های تکراری نشوند و هم کیفیت صحبت های ارایه شده ، پایین نیاید .

    عزیزان مذکور ، از سخن بنده استقبال کرده و گفتند : حق هم همین است . اما چه کنیم که مدیران ما ، ترجیح می دهند از این جریان ، به عنوان یک ابزار ، به نفع خود و رفقای مدیر خویش یا گروههای سیاسی نزدیک به خود در سطح استان ، استفاده کنند !

    ۳ ــ  روحانیت در اینترنت

    عرصه سومی که حضور روحانیت در آن لازم است ، اینترنت است . به لطف الهی اکنون جمع کثیری از روحانیون سطح کشور در اینترنت فعال بوده و دارای وبلاگ و سایت می باشند .

    بنده نیز در زمره کسانی بودم که هشت سال پیش برای معرفی « دفتر ازدواج رسمی ۲۰ رشت » سایتی را ایجاد نمودم . ولی به علت عدم آشنایی کامل جامعه با این مسئله ، پس از یک سال آن را تعطیل کردم .

    بعد از گذشت چند سال از آن واقعه ، تعداد تذکرات دوستان اهل فهم ، جهت راه اندازی یک سایت دیگر ، افزایش یافت و کم کم من نیز بر انجام این کار ، مصمم شدم .

    سایت هفته نامه اصلاح

    با عنایت الهی ، مجددا از سال ۱۳۸۸ به همت جمعی از جوانان رسانه ای ــ بخصوص جناب آقای حاج مهدی لطفی که از مجریان مطرح ، موفق و پر تلاش صدا و سیمای گیلان می باشند ــ نسبت به راه اندازی سایت « هفته نامه اصلاح » اقدام گردید و این فعالیت هنوز هم ادامه دارد .

    امیدوارم که با لطف و مرحمت خداوند منان ، بتوانم در این بخش از فعالیت رسانه ای نیز توفیقات خوبی به دست آورده و موجب تشویق و ترغیب روحانیان جوان و تحصیلکرده جهت حضور فعال در این مسیر باشم .

    تلاش برای انجام وظیفه

    این جانب ، بر اساس فرمایش حضرت امام راحل(رض) ، خود را موظف به انجام وظیفه می دانم و به پایانش کاری ندارم . زیرا وقتی هدف ، نیت ، تلاش و همه کوشش هایم در راه صحیح و خداپسندانه است ، پس نتیجه اش نیز رضایت پروردگار متعال می باشد . بنابراین اگر در استان گیلان ، جهت فعالیت در مسیرهای پیش گفته ، کسی احساس مسئولیت نمی کند ، به یاری نمی شتابد و تشویق و حمایتی در کار نیست ، چه باک ! 

    یک نظر بگذارید