بايگانی
آخرين نظرات …

    روحانیت . بخش نهم . فرزندان و خانواده

    روحانیت . بخش نهم . فرزندان و خانواده

     

    روحانیت ، یکی از فعال ترین اقشار کشور ما است . روحانیت ، یکی از صنف های تاثیرگذار در مسایل سیاسی و اجتماعی به شمار می رود .

    روحانیت ، به سبب قدرت اثرگذاری فراوان ، از دوستان و دشمنان زیادی هم برخوردار است .

    روحانیت ، به دلیل نوع شغلی که دارد ، در کلیه حالات زندگی انسان ها حضور دارد .

    روحانیت ، به دلیل کم بودن جمعیت این صنف نسبت به سایر صنف ها ، همیشه زیر نگاه تیزبین دوست و دشمن قرار داشته و دارد .

    نگاههای کنجکاو

    نگاههای کنجکاو مردم ، علاوه بر دقت در گفتار ، رفتار و کردار یک فرد دارای لباس روحانیت ، شامل رفتارهای فرزندان و سایر اعضای خانواده ی او نیز می شود .

    به عبارت دیگر ، فرزندان یک روحانی ، مانند بچه های سایر مردم ، گاهی می توانند بازتاب شخصیت درونی و واقعی وی باشند . البته ممکن است برخی فرزندان ، به سبب داشتن رفقای نامناسب و قرار گرفتن در محیط های اجتماعی نادرست ، رفتار ناصحیحی درپیش گرفته و موجب ناراحتی پدر خود شوند . بدین خاطر فرزند یک روحانی بودن ، بسیار دشوارتر از فرزند یک شخص عادی بودن است .

    سختی های خاص

    پوشیدن لباس روحانیت ، شاید در ابتدای امر ، برای یک جوان جویای آموختن علوم دینی ، جالب باشد . اما پس از گذشت مدتی ، سختی های خاص و گاه غیرقابل پیش بینی آن ، ذهن وی را به سوی خود جلب می نماید  تا جایی که ممکن است عطای این لباس را به لقایش ببخشد و برای همیشه آن را ترک نماید .

    یکی از آن سختی های  روحانیت ، ثابت کردن خود ، در ذهن و دیدگاه گروههای زیر است :

    ۱ ــ والدین . 

    ۲ ــ  خانواده پدری ( برادران ، خواهران ) .

    ۳ ــ  اقوام پدری و مادری (عموها ، عمه ها ، دایی ها ، خاله ها و فرزندان آن ها ) .

    ۴ ــ همسر .

    ۵ ــ  فرزندان .

    ۶ ــ والدین همسر .

    ۷ ــ اعضای خانواده همسر .

    ۸ ــ  فامیل و اقوام همسر .

    بیان ویژگی های شغلی برای همسر

    شخص روحانی باید بتواند از همان ابتدای ازدواج و شروع  زندگی مشترک ، ویژگی های کاری و شغلی خود را برای همسر ــ و بعد از وی ــ  و خانواده ی او به طور دقیق و روشن توضیح دهد و آنان را با واقعیت های نامحسوس ، محدودیت های اجتماعی و شخصی اش آشنا نماید .

    الان دیده می شود که همسران برخی روحانیون یا خانواده های آنان ، شناخت درستی از شغل شوهران و دامادهای خود ندارند و حتی تفاوت میان « روضه خوان » ، « مداح » ، « واعظ » ، « سخنران » ، « حجت الاسلام » و « آیت الله » را نمی دانند که این اشکال ، به سبب توجیه نشدن آن ها در باره شغل این فرد روحانی توسط خود او ، حاصل شده است .

    بیان ویژگی های شغلی برای فرزندان

    پس از آن که این زوج ، صاحب فرزند یا فرزندانی شدند ، با ورود آن ها به محیط مدرسه ، دشواری کار این آقای روحانی ، بیشتر می شود . زیرا با توجه به تهاجم فرهنگی موجود در کلیه دوران ها ــ البته در زمان ما با شدت بیشتر ــ  و تبلیغات منفی گسترده ای که در باره لباس و شغل وی اعمال می شود ، او باید بتواند این مسئله را برای « فرزند » توضیح دهد و او را با خصوصیات کار روحانیت ، دوستان و دشمنانش و نحوه عملکرد آن ها ، آشنا سازد .

    این کار سبب می شود که فرزند وی ، به هنگام توضیح دادن پیرامون شغل پدرش در کلاس درس یا همکلاسی ها و همسالان خود ، دچار مشکل نشود و از تمسخر بعضی معلمین بی اعتقاد یا عقده ای و نیز بچه های برخاسته از خانواده های مشکل دار ، دچار سرخوردگی و افسردگی نگشته و بتواند به خوبی از خود ، دفاع نماید .

    هنر فرزند یک روحانی

    با ورود این فرزند یا فرزندان به محیط دبیرستان و دانشگاه ، تبیین وظایف ، ویژگی ها ، فرازها و نشیب های کار و زندگی « روحانی » برای اعضای خانه ، روز به روز دشوارتر می گردد . زیرا اکنون فرزندش ، در معرض انواع اطلاعات و خبرهای درست یا نادرست ، صحیح یا مغرضانه ، دوستانه یا از روی دشمنی ــ که از سوی رسانه های جمعی منتشر می شود ــ قرار داشته و دیگر از دست « پدر » کاری برایش ساخته نیست و اینک خود او است که باید برای فهم مطالب ، تشخیص صحت خبرها و جدا سازی دوست از دشمن ، بکوشد و راه عاقلانه و مستقلی را برای خویشتن برگزیند .

    روحانیت و توجه ویژه به فرزندان

    در این میان ، روحانیت باید حساب جداگانه ای برای فرزندانش باز نماید و قبل از مشغول شدن به منبرهای متعدد ، حضور در سخنرانی های پی در پی ، مسافرت های کوتاه و بلند مدت به داخل و خارج کشور ــ مانند : سفر به عتبات عالیات ، حج عمره و حج تمتع به عنوان روحانی کاروان ــ ، تدریس در حوزه علمیه ، دانشگاه و دبیرستان و… ، از نظر آموزشی و تربیتی روی افراد خانواده اش کار کند و نمره قابل قبولی از آن ها دریافت نماید ، سپس به تبلیغ و تدریس برای مردم دیگر ، اقدام کند .

    کم توجهی به خانواده

    نگاهی به وضعیت نامناسب عده ی زیادی از فرزندان روحانیون ، نمایانگر این نکته است که گروهی از اعضای این صنف ، توجه لازم را نسبت به افراد خانواده شان نداشته و بیش از توجه به داخل ، به خارج از خانواده پرداخته و مانند سایر شغل ها ، دنبال کسب درآمد اقتصادی بیشتر بوده اند .

    پدری که در دو ماه محرم و صفر ــ به عنوان مثال ــ ، ساعت ۱۲ شب ــ و حتی دیرتر ــ به خانه می آید و صبح زود برای منبر رفتن در مجالس روضه ، از خانه خارج می شود و برای ناهار هم دیر به منزل می رسد ، چه زمانی می تواند روی افراد خانواده ، تاثیر بگذارد ؟

    تاثیرگذاری دیگران

    در نتیجه ، اشخاص و گروههای دیگری که دارای انگیزه های مغرضانه و باطل هستند ــ  مانند : برخی معلمین در مدرسه ، بعضی استادان در دانشگاه ، دوستان گوناگون در شرایط سنی مختلف ، تلویزیون ، ماهواره ، اینترنت ، بازی های رایانه ای ، سی دی های آموزشی و… ــ جای او را گرفته و زحمات وی را برباد می دهند .

    این شکست در تربیت مناسب فرزندان ، موجبات بدنامی چنین پدران روحانی را در جامعه نیز به دنبال داشته و از تاثیرگذاری آنان بر فضای عمومی اجتماع به شدت می کاهد و آن مثل مشهور به ذهن همگان تداعی می کند که « کل اگر طبیب بودی ، سر خود دوا نمودی » . 

    یک نظر بگذارید