بايگانی
آخرين نظرات …

    وجود پروردگار را حس کنیم

    وجود پروردگار را حس کنیم

    دین پژوهی ، سید عبدالباقی اسحاقی ، اصلاح ۲۴۸ ، دوشنبه ۸/۹/۱۳۸۹ ، سال پنجم .

     

    پروردگار ، آفریننده ی جهان هستی ، و اداره کننده ی بدون رقیب آن است . او در این مسیر ، شریک ، همراه ، یاور و همانندی را نمی پذیرد .

    در بحث های فلسفی ، ذات مقدس الهی را « واجب الوجود » و سایر موجودات را « ممکن الوجود » می نامند . واجب الوجود ، کسی است که بی نیاز از پدید آورنده است . در نقطه مقابل ، ممکن الوجود ، فردی است که جهت آفریده شدن ، به آفریننده ای نیازمند می باشد .

    در مباحث عقلی گفته می شود که در باره هر موجودی ، می توان دو مطلب را فرض کرد :

    ۱ ــ  وجودش ، واجب و حتمی است .  ۲ ــ  یا وجودش ، ممکن و غیرحتمی است .

    با توجه به دو فرض مذکور ، یک موجود ، باید یکی از دو حالت یاد شده را داشته باشد و وضعیت سومی ، تصور نمی گردد .

    از سوی دیگر نمی توان همه ی پدیده های دنیای پیرامون ما را از نوع دوم فرض کرد . زیرا خواه ناخواه ، آن ها نیاز به « خالق » دارند و کاملا روشن است که خودبخود به وجود نیامده اند .

    در این حالت ، وقتی موجودی در بخش « ممکن ها » قرار می گیرد ، باید یک امر دیگری نیز باشد که او را پدید بیاورد و تولید نماید .

    به عنوان مثال ، وقتی شما کلید برق منزلتان را می زنید ، لامپ روشن می شود . این روشنایی ، نیازمند وجود چند عامل است : ۱ ــ لامپ ، ۲ ــ کلید برق ، ۳ ــ سیم های انتقال دهنده ی برق ، ۴ ــ مرکزی که برق در آنجا تولید می شود . در صورت عدم وجود هر یک از موارد بالا ، لامپ به خودی خود ، روشن نخواهد شد . اما خالق اصلی الکتریسته همان نیروگاه برق است .

    در دنیای پیرامون ما نیز کلیه موجودات کائنات ــ چه آن هایی که به شکل عادی قابل مشاهده هستند و چه اموری که به راحتی دیده نمی شوند ــ در زمره « ممکن الوجود » قرار دارند و توسط یک واجب الوجود ، خلق شده اند . این واجب الوجود ، « خداوند » نام دارد .

    اگر هر انسانی به جسم خویش و مسایلی که در طول زندگی با آن روبرو است و نیز حوادث و رویدادهایی که با آنان سروکار دارد که برخی از آن ها خارج از قدرت تصمیم گیری وی هستند ، با دقت بنگرد ، وجود یک نیروی برتر را به آسانی ، احساس خواهد کرد که در لحظات سخت و غیرقابل پیش بینی به یاری او می شتابد و از حیرت و سرگردانی رهایی اش می بخشد .

    درک قدرت فوق ، نیازی به بهانه جویی های مختلف ، فرار از پذیرش حقیقت ، و تلاش بیهوده برای انکار آن ، ندارد .

    این قدرت برتر ــ که هیچ چیز بالاتر از او نیست ــ خالق ، حامی ، یاور ، همراه و هوادار دایمی ما است و برایش فرقی ندارد که او را بشناسیم یا جاهل باشیم ، بپرستیم یا غفلت کنیم ، دوستش بداریم یا دشمنی کنیم ، از وی اطاعت نماییم یا راه گردنکشی در پیش بگیریم . اما خود وی فرموده است که در روزهای آسودگی ، آرامش و احساس خوشبختی به یاد من باشید تا در اوقات گرفتاری ، ناآرامی و احساس ناتوانی به یاد شما باشم ، صدای یاری طلبی تان را بشنوم و به کمک تان بیایم .

    بنابراین فردی که خلاف این توصیه و رهنمود رفتار می کند ، در لحظات دشوار زندگی ، نباید انتظار چندانی داشته باشد که درخواست های ملتمسانه اش مورد توجه قرار گیرند و حق ندارد که بگوید : خداوند هم مرا فراموش کرده است .

    خالق متعال ، بی نیاز از ما ، به کار خود مشغول است و این ما هستیم که باید توانایی درک معانی بالا را در خود ایجاد نماییم ، وجودش را حس کنیم و در برابر پروردگار متعال ، سرتعظیم فرود آوریم .

    یک نظر بگذارید