بايگانی
آخرين نظرات …

    شهید سید محمد اسحاقی . بخش هفتم

    شهید سید محمد اسحاقی

    بخش هفتم .  مظلومیت در شهر رشت !

     

    مظلومیت شهیدان ، یکی از دردناک ترین لحظات تاریخ پس از پایان جنگ تحمیلی است . در حالی که هنوز بعد از گذشت جنگ دوم جهانی ، بازماندگان جنگ و خانواده های آنان در کشورهای اروپایی ، به طور خاص و استثنایی ،  مورد احترام فراوان قرار می گیرند .

    این مسئله اساسی و ساختاری در کشور ما ، به نحو شایسته ای مورد توجه قرار نگرفت و مسئولین کشور ، از نظر زمینه سازی عمیق فرهنگی در سطح جامعه ایران ، به طور کامل غفلت نمودند .

    واقعیت این است که چون اکثر آن ها در جبهه ها حضور نداشتند یا اگر بودند ، بیشتر جنبه نمایشی و نمادین داشت و فرزندان شان نیز اغلب  در این خط نبودند ، نسبت به ایجاد فرهنگ احترام به شهدا و خانواده های آنان ، اهتمام لازم را به خرج ندادند .

    مظلومیت شهید سید محمد در شهر رشت

    شهید سید محمد اسحاقی ، از شهدایی بود که به دلیل حضور در لشکر اصفهان و همراهی مداوم با شهید حسین خرازی ــ که یک هفته بعد از سید محمد ، در همان کربلای ۵ به شهادت رسید ــ در استان گیلان ، مظلوم و گمنام ماند .

    شهیدان ، نیازی به یادآوری پیوسته از سوی ما ندارند . اما ما به آنان و توجهات این بزرگان و بهشتیان ، نیاز داریم . زیرا به برکت یاد و نام شهدا ، کشور ایران تا کنون از خطرات بیشمار ، بیمه شده و مصون مانده و خواهد ماند .

    همرزمان گیلانی شهید و مسئولین ارشد منطقه و حتی شهرداری رشت در آن دوره و پس از آن ، در زمینه معرفی سید محمد و نخبگانی مانند او ، به نسل جوان شهر رشت و استان ، کوتاهی بسیار به خرج دادند که این سهل انگاری ها ، ناشی ازعدم وجود اعتقاد حقیقی به فرهنگ شهادت بود .

    غفلت همرزمان سابق از یاد شهید

    به یاد دارم که چندین سال بعد از شهادت شهید ، برخی افراد که روزی همدوره یا شاگرد شهید بودند و اینک به برکت خون شهیدان به جایی رسیده و به شدت گرفتار تعلقات دنیوی شده بودند ، حتی از بیان این که ما هم روزی با آن شهید بودیم ، خودداری می ورزیدند تا چه رسد که یاد خیری کنند که  ما از او مطالبی را آموختیم .

    دوستان سابق و به دنیا پیوستگان امروز تا زمان حال ، حتی همتی به خرج ندادند تا یک خیابان تازه تازه احداث شده ، به نام شهید سید محمد ، ثبت گردد ! . اما چه بخواهیم یا نخواهیم ، چه بکوشیم یا نکوشیم ، شهیدان جلوه هایی از انوار تابناک پروردگار هستند و نور خداوند نیز هرگز خاموش نمی شود و این جامانده های از شهادت هستند که با مرگشان ، برای همیشه فراموش خواهند گردید .

    کوشش های خانواده در جهت زنده نگهداشتن نام شهید

    اگر کوشش های خانواده ی شهید در جهت برپایی مراسم آن شهید نبود ــ که در طول بیست و چهار سال تا به امروز ، و با عنایت الهی و بدون هرگونه کمک بنیاد شهید انقلاب اسلامی و مراکز دولتی دیگر ، ادامه یافت ــ مسلما نام سید محمد اسحاقی ، مانند بسیاری از شهدایی که در طول سال هرگز یادی از آنان نمی شود ، از خاطرها محو می شد .

    کنگره های بزرگداشت شهدا

    به عقیده من و بسیاری از خانواده های شهدا ، به بهانه کنگره های بزرگداشت شهدا در استان ها و بخصوص گیلان ، فقط به نام چند شهید خاص توجه  می شود و مسئولین کنگره های یاد شده ، در حق بقیه شهیدان ، ستم و ظلم بسیار روا می دارند و هرگز نمی توانند در پیشگاه خداوند ، جوابگوی کاستی های فراوان کارشان باشند . در حالی که می توان با کمترین هزینه ، اسامی کلیه شهدا را در میان مساجد استان تقسیم ، و در طول سال از همه آن بزرگواران و پاکبازان ، به طور دایم یادآوری کرده و نسبت به آنان ادای احترام نمود . 

    یک نظر بگذارید