بايگانی
آخرين نظرات …

    آیت الله احسان بخش و جای خالی او در در دهه بزرگداشت ۱۶ شهید

    آیت الله احسان بخش و جای خالی او در در دهه بزرگداشت ۱۶ شهید

    یادداشت ، منصوره احسان بخش ، اصلاح ۲۵۷ ، دوشنبه ۱۱/۱۱/۱۳۸۹ ، سال پنجم .

     

    هفتمین دوره بزرگداشت ۱۶ شهید والامقام و دو تن از امامان جماعت اسبق مسجد خاتم الانبیاء(ص) ، در شب اربعین حسینی ، با حضور مردم شهید پرور شهر رشت ، با شکوه فراوان به پایان رسید .

    آنچه که در این شب های به یاد ماندنی ، مرا به فکر فرو برد « عدم حضور مسئولین استان و نمایندگان مجلس » در محفل فوق بود . البته این جریان در طول هفت سال گذشته تکرار شده و مقالات انتقادی و ارشادی منتشره در هفته نامه اصلاح و برخی مطبوعات منطقه ، اثری نداشته است . چون گویا این روزها ، همه گرفتار دنیا و مافیها شده اند و دیگر جایی برای ملکوت و عالم معنا ، باقی نمانده است .

    جای خالی آیت الله احسان بخش

    نکته ای که امسال بیش از سال های ماضی ، توجهم را به خود جلب کرد ، خالی شدن ابدی و غیرقابل جبران جایگاه پدرم ــ شهید آیت الله حاج شیخ صادق احسان بخش(ره) ــ بود . او که در طی سال های برگزاری این دهه ، حداقل دو شب را میهمان دایمی مسجد خاتم الانبیاء(ص) بود .

    نماینده ولی فقیه در گیلان و امام جمعه اسبق رشت ، عاشق حضور در مجالس شهدا بود . مردی خستگی ناپذیر که با آن دردهای سهمگین و مداوم جانبازی بالای ۷۰ درصد و دیالیز هر روزه ، مدام از اطرافیانش می پرسید : « امروز در کدام محل مجلس شهدا برقرار است ؟ . یادم باشد که حتما برویم » .

    مرد استوار قامتی که از جهات مختلف با معلولیت شدید ناشی از ترور منافقین و بیماری های منشعب از آن دست و پنجه نرم می کرد ، اما حاضر شدن در مجالس شهدا را بخش تفکیک ناپذیر وظیفه ی نمایندگی ولی فقیه در استان ، قرار داده و مانند اقامه ی نمازهای واجب یومیه ، انجام آن را بر خود فرض و ترک نمودنش را گناهی نابخشودنی بر خویش می دانست .

    مرد رشیدی که پدر ملت بود و با عشقی پدرانه به پای بوس فرزندان شهیدش می رفت و مسئولین مختلف استان را نیز با خود می برد و در فراق آنان جوانان بهشت ، اشک می ریخت و از والدین و خانواده های شهدا ، دلجویی می کرد .

    سخنانی که اینک به « نوشته » تبدیل می شود ، از هرگونه گزافه ، اغراق و بزرگ نمایی ، به دور است . بلکه نکات بیان شده ، مطالب حقی است که کلیه پاسدارانش ، رزمندگان اسلام و هزاران نفر مردمی که از دیدارش در مجلس های ذکر شهید ، در شهرها و روستاهای نزدیک و دور گیلان ، دلگرم می شدند ، به صحت و درستی آن شهادت می دهند .

    ادامه دهنده ی راه شهیدان

    شهید آیت الله احسان بخش ، علاوه بر پذیرش دعوت حضور در مجالس شهیدان ، معمولا منتظر دعوت کسی نمی ماند و به محض اطلاع از برگزاری مجلسی متعلق به شهدا ، خودش را به آنجا می رسانید تا بگوید من اینجا آمده ام تا یکی از ادامه دهندگان راه شهیدان باشم .

    به یاد دارم که چندین بار ، من و سایر اعضای خانواده ، در قالب کاروان چند ماشینی ، به همراه آیت الله احسان بخش در مجالس بزرگداشت شهدا در نقاط مختلف گیلان شرکت کردیم و پای صحبت سخنرانان و مداحان مناطق مذکور نشستیم . بعد از پایان محفل ، مردم عاشقانه به دورش حلقه می زدند ، مشکلات خود را مطرح می کردند و او در همان جا به مشکل گشایی می پرداخت و لبخند رضایت را بر لب های حاضران می نشاند .

    اگر شهیدان نبودند …

    در شب های هفتمین دوره بزرگداشت ۱۶ تن از شهدا ، احساس کردم که مسئولین استان ، چقدر از شهیدان دور می شوند و یاد آنان را از خاطر می برند . شهیدانی که اگر به شهادت نمی رسیدند کسی به این برادران ، کوچکترین مقامی نمی داد و معلوم نبود اکنون در کجا و چه حالتی به سر می بردند و چه روزگاری داشتند .

    آیا امکان دارد …

    اطمینان دارم که پدرم باز هم از ثواب حضور در مجالس شهدا بهره مند می گردد . چون یکی از اموری که تا پایان عمر خویش ، آن را ترک نکرد ، همین سنت حسنه « حضور فعال در مجلس شهید » بود . اما آیا امکان دارد دوباره آن روش های نیکو و شور و حال معنوی سابق ، زنده شود و رهروانی صادق و عاشق پیدا شوند که یکی از افتخارات خود را حضور در مجالس بزرگداشت شهدا ببینند ؟ .

    من که با نگاهی به سال های گذشته ، از ادامه آن جریان روحانی و نورانی در میان مسئولین ، ناامید شده ام ، شما را نمی دانم . 

    یک نظر بگذارید