بايگانی
آخرين نظرات …

    درزگیر

    درزگیر

    طنز ، سید رضا اسحاقی ، اصلاح ۲۶۰ ، دوشنبه ۲/۱۲/۱۳۸۹ ، سال پنجم .

      

    یکی از موضوعاتی که امروزه  جوساز شده و موجبات جوگیر شدن رسانه های جمعی و فردی را فراهم ساخته است ، و الحق هم که جای سروصدا دارد ، قضیه مبارک « صرفه جویی در مصرف » است .

    بر این اساس ، بوق های تبلیغی ، زحمت کشیده و با تمام قوا به  سوی روح و روان مردم هجوم برده و آن ها را مورد بمباران خبری و تبلیغاتی قرار می دهند و مدام تاکید می کنند که « استفاده صحیح از گاز شهری » در پروژه ی عظیم صرفه جویی ، جایگاه خاصی دارد .

    از صبح زود تا دیروقت شب ، تلویزیون ، رادیو و مطبوعات دارند مغز مردم را می خورند که : « صرفه جویی کنید . صرفه جویی ، فلان و بهمان اثرات را دارد . زیان های صرفه جویی نکردن ، بی شمار است و… » .

    اما کسی نیست از این پدرآمرزیده ها بپرسد که :

    شما چه کار زیربنایی انجام داده اید که حالا چنین توقعاتی دارید ؟

    آیا وسایل گازسوز در کشورما ، واقعا استاندارد و کم مصرف است ؟

    آیا خانه هایی که با نظارت شهرداری ها ساخته می شوند ، از دیوارها و سقف های عایق شده ، درب و پنجرهای دوجداره و… برخوردارند ؟

    الان ، خانه مستاجری ولی نوساز این حقیر را برای شما مثال می زنم که ، رویم به دیوار ، از هر جایش بادی در می دهد . اصلا معلوم نیست چه اجناس وموادی را برای ساختن دیوار انتخاب کرده اند که به درد هر کاری می خورند غیر از « دیوار » . دیوارهایی که در زمستان همانند قالب های یخ ، سرد بوده و در تابستان ، دقیقا شبیه تیرچه های آهنی که در مسیر ذوب فلز قرار دارند ، داغ می باشند .

    صحبت از درب و پنجره ها نکنید که به لطف نظارت های مستمر شهرداری و دلسوزی های مهندسین ناظر ، در هوای سرد ، جاذب سرما و دافع گرما هستند و در هوای گرم هم که بالعکس عمل می کنند آن هم با چه سرعتی ! . خدا وکیلی ، مانده ایم چه کنیم !؟ . اگر شعله بخاری را کم کنیم ، دمای هوای خانه به طور ناگهانی سرد می شود و اگر زیاد کنیم ، فورا گرم می گردد.

    از طرفی تلویزیون هم مدام شعار می دهد که گرمای منازل مردم در اروپا بین ۱۸ تا ۲۱ درجه سانتی گراد است . اما خوش انصاف دیگر نمی گوید که دیوارهای مساکن آن بندگان خدا ، دارای عایق مناسب و پنجره هاشان با لطف و سختگیری مسئولین شان ، دوجداره می باشد .

    خوب در چنین شرایطی ، تکلیف این مردم بیچاره چیست که باید هم چوب بی انصافی سازندگان آپارتمان ها ، بی توجهی شهرداری ها و بی خبری مهندسین ناظر را بخورند و هم بار سنگین گران شدن نرخ گاز و… را بر دوش بکشند .

    واقعا از این ملت ، مظلوم تر ، مسئولیت پذیرتر و مهربان تر ، می توان در دنیا پیدا کرد که با بزرگمنشی تمام ، هر بلایی که بر سرش بیاورند را تحمل می کند ؟ .

    خوب ، جای سئوال اینجاست که چرا مسئولین عزیز نباید مثل مردم ، مسئولیت پذیر و مهربان باشند و قبل از اجرای هدفمندی یارانه ها ، ابتدای زیرساخت های آن را برای شهروندان فراهم کنند ؟! . مثلا با اهدای « درزگیرهای مناسب » راه جلوگیری از اتلاف انرژی را به شهروندان یاد بدهند و کارهای دیگری از این دست .

    اطمینان دارم که جواب شما این است : « زیاد جوش نزن پدرجان ، اگر بخواهی روی این گونه مسایل دست بگذاری ، مثنوی هفتاد من کاغذ شود . کار مملکت ما از این حرف و حدیث ها گذشته است چون داستان برق و آب و… هم به همین شکل است . زیاد حرص نخور که مریض می شوی و از همین کار روزانه ات هم می افتی » . 

    یک نظر بگذارید