بايگانی
آخرين نظرات …

    معضلی به نام دختران فراری . بخش اول

    معضلی به نام دختران فراری

    مقاله ، مینا علی پور ، اصلاح ۲۶۱ ، دوشنبه ۹/۱۲/۱۳۸۹ ، سال پنجم .

     

    یکی از مهمترین آسیب هایی که ممکن است گریبانگیر دختران یا حتی زنان شود ، معضلی به نام « فرار از خانه » است که امروزه بیش از گذشته با آن مواجه هستیم . به طوری که این آسیب ، نه تنها خود شخص ، بلکه خانواده او و جامعه را نیز تحت تاثیر قرار می دهد .

    فرار دختران ، در واقع تعرض به قاعده کهن و رسوم زمان های گذشته و حال است که خانه را نه محل امن و آرامش می داند و نه محلی که باید از آن گریخت. این تعرض و جدال ، جامعه را تحریک کرده و به آشفتگی های خاصی دامن می زند .

    هنگامی که دختری فرار می کند ، خود و محیط پیرامونش را تا شعاع وسیعی ، به طرق مختلف در معرض آسیب ها و خطرات زیادی قرار می دهد که پیامدهای آن در ابعاد فردی ، خانوادگی و اجتماعی ، قابل بررسی می باشد.

    فرار ، آغاز بی خانمانی و بی پناهی است و همین امر ، زمینه ارتکاب جرایم بسیاری را فراهم می سازد . دختران فراری برای گذران زندگی ، به سرقت ، گدایی ، روسپیگری ، توزیع مواد مخدر و مشروبات الکلی و کالاهای غیرمجاز ، عضویت در باندهای مخوف و کثیف اغفال و فحشاء ، روی می آورند .

    برخی از این دختران پس از فرار ، در ساختمان های متروکه ، پارک ها و خانه های فساد ، شب را به صبح می رسانند و از مکانی به مکان دیگر در حرکت هستند فقط برای این که بتوانند زنده بمانند . آن ها تمام پل های پشت سر خود را خراب می کنند .

    این گروه بر اثر ارتکاب جرایم گوناگون ، دچار انواع بیماری ها و اختلالات روحی و روانی می شوند و برخی از آن ها به دلیل سرافکندگی ناشی از تجاوز ، دست به خودکشی می زدند .

    از دیگر پیامدهای ناگوار فرار دختران ، روسپیگری و ابتلاء به انواع بیماری ها از مبتلا شدن به ویروس ایدز ، هپاتیت و… می باشد. هر چند مدت زمان فرار فرد ، طولانی تر بوده و با افراد بیشتری تماس داشته باشد ، احتمال گرفتار شدن وی به بیماری فوق ، افزون تر است .

    فرار دختران ، می تواند بزرگترین لطمه و ضربه را به حیثیت و شرافت خانوادگی آن ها وارد ساخته و این عمل در مرحله اول ، نشانه ای از عدم موفقیت خانواده در تربیت فرزند ، ایجاد شکاف نسلی بین والدین و فرزندان ، و اختلافات خانوادگی است .

    در مرحله دوم ، این دختران سرانجام وحشتناکی خواهند داشت و معمولا هرگز نمی توانند از دام باندهای فساد ، رهایی یابند .

    به دلیل گزارش نشدن فرار بسیاری از دختران به نیروهای انتظامی و مراجع قضایی ، آن ها هرگز به خانه برنمی گردند و اغلب پس از بی نتیجه ماندن جستجوها ، در مرحله آخر ، تنها فقدان دختر یا دزدیده شدن او ، به نهادهای حمایتی اطلاع داده می شود .

    از سوی دیگر ، دختران فراری به علت درگیر شدن با مسایل غیراخلاقی ، نمی توانند به میان خانواده شان بازگردند . مگر آن که خانواده به این نکته توجه نماید که که عدم پذیرش شخص مورد بحث ، به معنای فروغلتیدن هر چه بیشتر او در منجلاب فساد و تباهی است .

    در هر حال ، زندگی دختر فراری ، در صورت بازگشت به منزل ، با مشکلات مضاعفی همراه خواهد بود .

    جامعه شناسان معتقدند پدیده های اجتماعی ، همچون حلقه های زنجیر به هم متصل و وابسته اند . به طوری که افزایش نرخ آسیب هایی چون طلاق ، بیکاری و اعتیاد ، منجر به افزایش اموری نظیر فرار دختران می شود . نکته قابل توجه آن که فرار دختران از خانه ، موجب افزایش نرخ مفاسد اجتماعی می گردد.

    آسیب های اجتماعی از جمله فرار ، همچون ویروس هایی هستند که موجب ایجاد فضای مسموم در جامعه گشته و ضمن لکه دار نمودن عفت عمومی و شکستن حریم های اخلاقی ، می توانند بهداشت روحی و روانی اعضای جامعه را تهدید نموده و آسیب های جدی بر سلامت اجتماع  ، وارد نمایند .

    فرار دختران ، هزینه های فراوانی را به جامعه و دولت تحمیل می نماید ، به طوری که انجام اقداماتی نظیر گزارش های ناپدید شدن ، شناسایی دختران فراری ، بازجویی و طی مراحل مختلف قضایی ، ایجاد مراکز مختلف مانند « کانون اصلاح و تربیت » و مراکزی که قبلا در زمینه ساماندهی دختران فراری فعال بودند و نیز مسئولیت « سازمان بهزیستی » ، تماما هزینه های هنگفتی را به همراه دارد .

    یک نظر بگذارید