بايگانی
آخرين نظرات …

    به سوی جماران

    به سوی جماران

    خاطرات سربازی من . بخش شصت و هشتم

     

    دیدار با امام خمینی(ره) به عنوان رهبر کبیر انقلاب اسلامی ، آرزوی همه مردم ایران بود .

     به گمانم دومین یا سومین دیدار عمومی ما با رهبر در دوره دانش آموزی و قبل از دوره سربازی اتفاق افتاد که با یک کاروان بزرگ به مدیریت مرحوم آیت الله احسان بخش ــ نماینده امام در استان گیلان ــ به جماران رفتیم . چون قبل از آن نیز چندین بار به قم رفتیم بودیم .

    پس از استقرار در تهران ، فرصت بیشتری دست داد تا به همراه آقای هاتفی در دیدارهای مختلفی به دیدار عمومی حضرت امام (رض) در جماران بشتابیم .

    دیدارهای زمان سربازی ، از راحتی بیشتری برخوردار بود چون آقای هاتفی ، به سبب مسئولیت هایی که داشت ما را به عنوان فرزندانش به خیلی از جاها می برد . زیرا غیر از بحث سربازی ، ما مشاوران او محسوب می شدیم و یک رابطه عاطفی پدر و فرزندی میان ما حاکم بود .

    سربازهای دیگری که در سیاسی عقیدتی بودند همیشه اعتراض داشتند که چرا این دو نفر ــ آقا مهدی و من ــ را با خودتان به همه جا می برید ولی ما را نه ؟ .

    ایشان در جواب می گفت : « شما همه فرزندان من هستید . ولی تفاوت زیادی میان شما و این دو نفر وجود دارد . مهمترین فرق این است که در خانواده های روحانی تربیت شده و طرز رفتار و نشست و برخاست های بیرونی را می دانند و دیگر نیازی به آموزش مجدد ندارند .

    در جلساتی که معمولا من حضور پیدا می کنم ، وقتی به این دو نفر اشاره ای می کنم ، آنها تا آخر موضوع را می خوانند و کار مورد نظر را به دقت و درستی انجام می دهند . اما اگر شما باشید ، باید حتما راجع به موضوع مد نظرم توجیه شوید و این مسئله زمان می برد ، در حالی که من چنین وقتی را در اختیار ندارم » .

    حتی یک دو بار آقای هاتفی خواست که بچه های دیگر عقیدتی سیاسی را با خود به جلسات که می رفت ، ببرد ولی با نظر مخالف آقای ساقی شب و آقای یوسفی مواجه شد . چون این دو نفر در جلسات مختلف ، از نزدیک شاهد فعالیت های ما بودند .

    آن ها به ایشان می گفتند : « حاج آقا ، شما بهتر است بر اساس نظر صائب خودتان رفتار کنید و کاری به نق زدن بچه های دیگر نداشته باشید . چون جلسات شما که کلاس آموزشی برای جوان های مجلس ندیده ، نیست » .

    هر گاه صحبت از دیدار گروهی با حضرت امام(ره) می شد ، شور و شوق زیادی تمام وجود ما را فرا می گرفت و هنگامی از شنیدن سخنان امام امت باز می گشتیم تا چندین روز ، در حال و هوای معنوی دیگری سیر می کردیم .

    یک نظر بگذارید