بايگانی
آخرين نظرات …

    مجالس سوگواری شبانه تهران

    مجالس سوگواری شبانه تهران

    خاطرات سربازی من . بخش هفتادم

     

    دوران سربازی برای من برکات زیادی داشت و نکات فراوانی را از آن آموختم . ماههایی که در تهران بودم ، در ایام سوگواری محرم و صفر ، حال و هوای معنوی خاصی این شهر را فرا می گرفت . امری که آن را هرگز در شهر خودم تجربه نکرده و ندیده بودم .

    تهران ، مرکز رشد و پیشرفت دینداران و افراد متدین است . زیرا این گروه از جامعه ــ که بخش عمده ای از اجتماع ما را تشکیل می دهند ــ برای خود ، طرفداران پروپا قرصی دارد که در راه مورد علاقه شان هزینه می کنند و از خرج کردن پیرامون تبلیغ معشوق خود ، هیچ گونه بخالت و خساستی ندارند .

    مؤمنین تهرانی ــ در شمال ، مرکز ، جنوب و شهرها و محلات اقماری ــ در راه حضرت اباعبدالله الحسین(ع) ، هر ساله غوغای عجیبی به راه می اندازند . آنان با اعتقاد مخلصانه ، تکیه ها و هیئت های متعدد و پرجمعیتی برپا می کنند و به همان اندازه مساجدشان نیز شاهد جمعیت انبوهی است که با حضور فعال خویش به مجالس و محافل مذهبی ، رونق می بخشند .

    من و آقا مهدی فراهانی ، اغلب شب ها را به همراه آقای هاتفی به این مجالس می رفتیم و پای سخنرانی وی و مداحی مداحان می نشستیم و از حرارت معنوی و بی نظیر مراسم یاد شده بهره مند می شدیم .

    اکنون بعد از گذشت حدود سی سال از آن دوران ، وقتی کیفیت برگزاری مراسم مذهبی در شهرم را با تهران مقایسه می کنم ، این میل در من ایجاد می شود که به تهران رفته و در آنجا سکونت کنم . زیرا تهران شهری است که برای هر دو گروه دین داران و بی دینان ، بسترهای آماده ای دارد و هر کس به تناسب کشش روحی و اعتقادی خویش به سوی هدف مورد نظرش می رود .

    تهرانی ها و دیگر شهرهایی که از مردمان معتقد و دست به جیب ــ اهل خرج کردن در راه خدا ــ برخوردار است ، به همان میزان که برای مجالس ائمه اطهار(ع) هزینه می کنند ، به همان میزان هم برکت خویش را از پروردگار متعال دریافت می کنند

    آری ، از این دیدگاه خوش ترین و معنوی ترین ایام سربازی من در تهران سپری شد و با انسان های مؤمن و معتقدی آشنا شدم که که همانند آن ها را در شهر خودم ندیده بودم . آدم هایی که در حرف و عمل و هزینه ، کم نمی آوردند و از مسئولیت های دینی و اجتماعی ، شانه خالی نمی کردند .

    آدم هایی که از راه حلال درآمد کسب می کردند و در راه خداوند و کسب رضایت او ، صرف می نمودند و کوچکترین ادعا و تبختری هم نداشتند . البته آدم بد و خوب ، سالم و ناسالم ، مفید و مضر ، در همه جا هست . اما عنایت الهی به من این بود که با اشخاص خوب ، سالم و مفید ، سروکار پیدا کردم .

    یک نظر بگذارید