بايگانی
آخرين نظرات …

    چرا شیعه از مذهب اهل سنت پیروی نمی کند؟

    چرا شیعه از مذهب اهل سنت پیروی نمی کند؟

    پاسخ به شبهات ، بخش چهاردهم . قسمت سوم ، محمد یوسف عظیم دخت ، اصلاح ۲۷۲ ، دوشنبه ۲۳/۳/۱۳۹۰ ، سال ششم .

     

    در مبحث گذشته ، نسب پیامبر و جایگاه حضرت علی(ع) در پیشگاه پیامبر اعظم(ص) ، نکاتی مطرح گردید که اینک به ادامه آن ها می پردازیم :

    علی و اولادش

    علی(ع) همچنان که در نسب شریف ممتاز است ، در همسر و اولاد هم ممتاز است و در نسب و اولاد ، هیچ شخصی نمی تواند با او برابری کند .

    در وصف عظمت فرزندان حضرت  علی(ع) به ذکر چند مورد اکتفا می کنیم :

    ۱ ــ اخطب خوارزمی در مناقب ، از ابن مسعود روایت کرده که گفت : از رسول خدا(ص) شنیدم که فرمود: « الحسن و الحسین سیدا شباب اهل الجنة ؛ حسن و حسن بهترین جوانان اهل بهشت هستند » .

    ۲ ــ صاحب کتاب نهایة  الطالب حنبلی ، به سند خود از ابن عباس نقل کرده که می گفت : نزد رسول خدا بودم در حالی که حسین را بر ران راست و ابراهیم ، پسرش را بر ران چپ داشت و گاهی آن را و گاهی این را می بوسید که جبرئیل نازل شد و گفت: « حق تعالی ترا سلام می رساند و می فرماید: هر دوی این ها را برای تو باقی نمی گذارم ، یکی را فدای دیگری کن » .

    پیامبر با نگاه به هر یک از دو طفل شروع به گریستن کرد و فرمود : « مادر ابراهیم کنیز است ، اگر ابراهیم برود غیر از من کسی غمگین نخواهد شد ولی مادر حسین فاطمه است و پدرش علی که گوشت و پوست و خون من است ، اگر حسین برود ، علی و فاطمه محزون و گریان می شوند ، پس گزیدم حزن خود را بر حزن آن دو ، و ابراهیم را فدای حسین کردم » و بدین ترتیب ابراهیم پس از سه روز وفات یافت . پیامبر از آن روز به بعد هر وقت حسین را می دید ، می فرمود : « فدای کسی شوم که ابراهیم را فدای او کردم » .

    ۳ ــ در صحیح مسلم در تفسیر قول حق تعالی« فما بکت علیهم السماء و الارض » آمده است که گریه آسمان سرخی اوست که پیش از واقعه حسین ، این سرخی نبوده است .

    از سروری حسن و حسین بر جوانان اهل بهشت ، فدا کردن ابراهیم در برابر حسین ، سرخی رنگ آسمان در غم واقعه جانسوز سالار شهیدان و… ، در می یابیم که هر یک از این دو ــ امام حسن و امام حسین ــ جزء بهترین مخلوقات جهان بوده اند ، گویای این مطلب است که در رگ های آن ها خون بزرگ مردی چون علی(ع) در جریان بوده است .

    با این اوصاف ، بدون شک باید گفت امیرالمؤمنین علی(ع) فردی پاک و از نسلی پاک بوده است که حاصل این پاکی و نجابت را باید در فرزندان عزیز ایشان از امام حسن(ع) و امام حسن(ع) گرفته تا منجی زمین و زمان حضرت ولی عصر « عج » ، شاهد بود .

    به علاوه در حدیث ابن عباس در رابطه با ماجرای وفات ابراهیم ــ فرزند پیامبر ــ حضرت ختمی مرتبت محمد مصطفی(ص)از علی(ع) به عنوان گوشت و پوست و خون خود ، تعبیر کرده ، همچنین زمانی که میان اصحاب خود به صورت دو به دو ، « پیوند برادری » ایجاد کرد علی را به عنوان برادر خود برگزید .

    طبق آیه تطهیر « انما یریدا… ؛ خداوند خواسته است که رجس و پلیدی را از شما اهل بیت ببرد و شما را پاک گرداند / سوره احزاب آیه۳۳ » علی(ع) به همراه فاطمه ، حسن و حسین و نه امام شیعه از نسل امام حسین(ع) که داخل در آیه می شوند ، از هرگونه رجس و پلیدی در امان هستند و از قوه عصمت ، برخوردار می باشند .

    کسی که دارای قوه عصمت باشد یعنی حتی فکر انجام گناه را نخواهد کرد . چنین شخصی، حتما باید از صلب مردی پاک بوده و در دامن زنی عفیف و نجیب پرورش یافته باشد و آبا و اجداد او نیز باید از منش والا و شخصیت بزرگ و ارزنده و قائل به توحید برخوردار باشند تا حاصل و نتیجه عمر آن ها ، فردی مانند علی(ع) شود .

    دو مرد از یک نسل پاک

    شیعیان ، حضرت علی(ع) را آیینه تمام نمای خاتم الانبیاء(ص) دانسته و بر این باورند که شخصیت پیامبر را باید در علی و فرزندانش جستجو کرد . علی و پیامبر هر دو از یک طایفه بوده و نسبت پسر عمویی با یکدیگر دارند . این که انسان پسر عموی شخص بزرگ و قابل احترامی مانند پیامبر(ص) باشد ، برتری نمی آورد .

    به عبارت دیگر نسبت خویشاوندی با پیامبر ، فضیلت نیست ، چه بسا افرادی مانند ابولهب که عموی ایشان بودند ، در جبهه کفر و در نقطه مقابل پیامبر قرار گرفتند . اما این موضوع ــ نزدیکی نسبی با پیامبر ــ می تواند گویای نژاد شریف و معتبر باشد . ولی این که فردی از یک نژاد شریف ، رفتار ناشایست پیشه کند ، سخن دیگری است .                                

    پیامبر(ص) فرزند عبدالله ، و علی(ع) فرزند ابیطالب است و هر دوی آن ها از پدری به نام عبدالمطلب به دنیا آمده اند و طبق شواهد تاریخی عبدالمطلب مردی یکتاپرست و از نسل حضرت اسماعیل فرزند ابراهیم خلیل و در عین حال صاحب نفوذ و کلیددار خانه کعبه بوده است که می توان یکتاپرستی و اعتقاد راسخ او را به خداوند ، در ماجرای تجاوز سپاهیان فیل سوار به سرکردگی « ابرهه » در سال « عام الفیل » به حریم بیت الله الحرام و تقابل ارتش آسمانی ابابیل با این دسته از ظالمین زمینی ــ سپاهیان ابرهه ــ مثال زد .

    عظمت شخصیت عبدالمطلب

    نام جناب عبدالمطلب ، « شیبه » است که به لحاظ ستایش دائم ، به او « شیبة الحمد » می گفتند . همچنین او را « فیاض » نیز لقب  داده اند ، چون بخشش او فراگیر بوده و سواره و پیاده از خوان کرم او بهره می بردند .

    به دلیل شرافت چشمگیر و بزرگی بی مانند او ، برایش در برابر خانه کعبه فرش پهن می کردند که بر روی آن  جلوس کند که پیشتر این عمل برای کسی سابقه نداشت . جالب توجه این است که از میان اولاد و نوادگان عبدالمطلب فقط پیامبر اسلام از نشستن بر روی این فرش ، منع نشده بود .

    عزت و شأن عبدالمطلب سبب شگفتی نیست زیرا او از جمله اوصیای پیامبران بوده و تمام کتب آسمانی را می خواند . از جناب ابوطالب نقل شده است که : « پدرم تمام کتب آسمانی را می خواند و می گفت از صلب من پیامبری برانگیخته خواهد شد ، هر آیینه مشتاقم دوران او را درک و به او ایمان آورم . هر یک از فرزندان من که او را درک کرده اند باید به او ایمان آورد » . ذکر این نکته ضروری است که پیامبر و علی ، هر دو از نسل شیبة الحمد ــ عبدالمطلب ــ -بوده و دارای اجداد واحدی هستند .

    برای جلوگیری از طولانی شدن کلام ، خوانندگان گرامی را به مطالعه کتاب هایی مانند : منتهی الآمال ، تاریخ یعقوبی ، بحارالانوار، فروغ ابدیت ، فرازهایی از تاریخ پیامبر اسلام و سایر کتب تاریخی ، توصیه می کنیم .

    یکتا پرست شریف

    اگر صدای علی در معراج شنیده می شود و یا در ابتدای جوانی خود را به عنوان اولین یار و یاور پیامبر به دین اسلام مزین می کند ، دور از انتظار نیست . چون از ایشان نقل شده است که فرموده اند « به خدا سوگند پدرم ، جدم ، عبدمناف و هاشم بتی را نمی پرستیدند ، آن ها خدا را پرستش می کردند و در کعبه ، طبق آیین ابراهیم نماز می گزاردند و به آن متمسک بودند » .

    همچنین ازمرحوم مجلسی نقل شده است که « اتفاق شیعه برآن است که ابوطالب هرگز بتی را  نپرستید و او از جمله اوصیای ابراهیم خلیل است » .

    حضرت ابوطالب ؛ محافظ پیامبر

    جناب عبد المطلب طی وصیتی به ابوطالب و درباره پیامبر(ص) می فرماید : « ای ابوطالب ، نگهبان این یگانه بی مانند ــ محمد(ص) ــ که بوی پدر را استشمام نکرده و محبت مادر را نچشیده ، باش . او را به منزله جانت نسبت  به پیکرت بدان . من همه پسرانم را واگذاردم و ترا به او اختصاص دادم ، زیرا تو و پدرش ــ عبدالله ــ از یک مادر هستید . تا آنجا که می توانی از او تبعیت کن ، با دست و زبان و مالت او را یاری کن . به خدا سوگند ، او شما را به آقایی می رساند و به ملک و سلطنتی دست می یابد که هیچ یک از پدران من به آن دست نیافته اند . آیا وصیت مرا نسبت به او پذیرفتی؟ »

    ابوطالب عرض کرد : « آری ، پذیرفتم و خدای را بر آن شاهد می گیرم » .

    سپس عبدالمطلب فرمود : « دستت را بیاور » ، آنگاه دست خود را به دست ابوطالب زد و گفت : « الآن مردن برایم آسان شد » . در حالی که ابوطالب دست پدر می بوسید ، عبدالمطلب گفت : « گواهی می دهم در میان فرزندانم خوشبوی تر و نیکوتر از تو وجود ندارد » .

    ذکر این نکته ضروری است که پرداختن به شخصیت مردانی چون ابیطالب و عبدالمطلب به این دلیل است که می خواهیم ادعای خود را که علی(ع) از نسب و نژاد پاک و بالایی برخوردار است ، ثابت کرده باشیم .

    از طرفی عزت و بزرگی حضرت علی(ع) چیزی است که از پیشینیان ایشان به ارث رسیده است . گذشتگانی که همه آن ها ، شریف ، یگانه پرست و از خادمان خانه کعبه و بزرگان صاحب نفوذ شهر مکه بوده اند و هیچ کس مانند پیامبر وعلی ، دارای چنین شرافتی نبوده است .

    حال با توجه به امتیاز بسیار عظیم حضرت امیرالمؤمنین(ع) که در میان هیچ یک از اصحاب دیگر پیامبر اعظم(ص) وجود ندارد ، آیا شیعه می تواند به متابعت از پیشوایان اهل سنت بپردازد ؟ 

    یک نظر بگذارید