بايگانی
آخرين نظرات …

    حضرت علی(ع) و جذبه الهی

    حضرت علی(ع) و جذبه الهی

    یادداشت ، مدیر مسئول ، اصلاح ۲۳۵ ، دوشنبه ۸/۶/۱۳۸۹ ، سال پنجم

    استاد شهید آیت الله مطهری در کتاب « جاذبه و دافعه علی(ع) » معتقد است که  حضرت علی(ع) انسانی دو نیرویی بوده و هر کس که بخواهد در مکتب او پرورش یابد ، باید صاحب آن نیروی دوگانه باشد .

    شهید مطهری پیرامون شخصیت ملکوتی حضرت علی(ع) ، ویژگی های بی نظیری را مطرح می کند که به بیان برخی از آن ها می پردازیم :

    ۱ ــ تاثیر علی(ع) بر روی انسان‌ها :  تاثیر این شخصیت عظیم ، بر روی انسان‌ها به شکل مثبت یا منفی است . به عبارت دیگر « جاذبه و دافعه » نیرومند او است که هنوز هم نقش فعال خود را ایفا می‌نماید .

    ۲ ــ امتیاز اساسی علی(ع) :  امتیاز اساسی علی(ع) و مردانی مانند وی ، این است که علاوه بر باقی ماندن در یادها ، به دل‌ها و روح‌ها ، نور ، حرارت ، عشق ، نشاط ، ایمان و استحکام می‌بخشند.

    ۳ ــ خاصیت و مکتب علی(ع) : در علی(ع) ، خاصیت فیلسوف و رهبر انقلابی ، هر دو موجود است . او خاصیت پیر طریقت و هم  خاصیتی از نوع پیامبران دارد . مکتب او ، مکتب عقل و اندیشه ، شور و انقلاب ، تسلیم و انضباط ، حسن و زیبایی ، جذبه و حرکت است .

    ۴ ــ  بیان اوصاف علی(ع) : علی(ع) پیش از آن که امام عادل برای دیگران باشد و با آنان به عدالت رفتار کند ، خود شخصا موجودی متعادل و متوازن است . او کلیه کمالات انسانیت را باهم جمع کرده است . او از اندیشه‌ای عمیق ، عواطفی رقیق و سرشار برخوردار است . شب ، هنگام عبادت ، از مردم  فاصله می گیرد و روز ، در متن اجتماع  به فعالیت می پردازد .

    روزها ، چشم انسان‌ها ، از خودگذشتگی‌های او را می بیند و گوش‌هایشان ، پندها و گفتارهای حکیمانه‌اش را می‌شنود . اما در شب ها ، چشم ستارگان ، اشک‌های عابدانه‌اش را می بیند و گوش آسمان ، مناجات‌های عاشقانه‌اش را می‌شنود .

    علی(ع) ، مفتی ، حکیم ، عارف ، رهبر اجتماعی ، زاهد ، سرباز ، قاضی ، کارگر ، خطیب ، نویسنده و در نهایت ، یک انسان کامل است .

    ۵ ــ علی(ع) شخصیت دو نیرویی :  علی(ع) از مردانی است که جاذبه و دافعه را با هم دارد آن هم به شکلی بسیار سخت و نیرومند . شاید در تمام قرون و اعصار ، همانند جاذبه و دافعه علی(ع) ، دیگر یافت نشود .

    علی(ع) دوستانی عجیب ، تاریخی ، فداکار و با گذشت دارد که از عشق او ، به سان شعله‌هایی از آتش ، سوزان و پرفروغ‌ هستند و شهادت در راه او را آرمان و افتخار می‌شمارند و در مسیر دوستی وی ، همه چیز را فراموش می کنند.

    از شهادت علی(ع) ، قرن ها  سپری شده است . اما این جاذبه همچنان نورافشانی می کند و چشم‌ها را به سوی خویش خیره می‌سازد.

    علی(ع) در دوران زندگی اش ، انسان هایی شریف ، نجیب ، خداپرستانی فداکار و بی‌طمع ، مردمی با گذشت و مهربان ، عادل و خدمتگزار تربیت کرد که پیرامون وی چرخیدند و هرکدام ، تاریخچه‌ای آموزنده از خود به یادگار نهادند .

    پس از شهادت آن حضرت ، در دوران خلافت معاویه و امویان ، افراد زیادی به جرم دوستی او ، در سخت‌ترین شکنجه‌ها قرار گرفتند . اما حتی یک گام  در دوستی و عشق علی(ع) ، کوتاه نیامده ، تا پای جان ایستادند و با سرافرازی به شهادت رسیدند .

    ۶ ــ  جاودانه ماندن علی(ع) : علی(ع) ، چون رنگ خدایی دارد و مردی الهی است ، هرگز فراموش نمی گردد . تاریخ بشر ، قهرمانان بسیاری در سخن ، علم ، فلسفه ، قدرت ، سلطنت و   میدان جنگ را به یاد دارد . ولی همه آن ها را از یاد برده و یا اصلا نشناخته است . اما علی(ع) نه تنها با شهادتش نمرد و از یادها نرفت ، بلکه زنده‌تر شد .

    خود او می‌ فرماید : « گردآورندگان دارایی‌ها در همان حال که زنده‌اند مرده‌اند و دانشمندان ــ علمای ربانی ــ پایدارند تا روزگار پایدار است ، جسم‌های آن ها گمشده ، اما نقش‌های آن ها بر صفحه دل‌ها موجود است » . 

    علی(ع) همچون قوانین فطرت ، جاودانه می‌ماند. او منبع جوشانی است که پایان نمی پذیرد بلکه روز به روز زیادتر می‌شود و به قول « جبران خلیل جبران » از شخصیت‌هایی است که در عصر پیش از عصر خود ، به دنیا آمده‌اند.

    بعضی از مردم ، فقط در زمان خودشان رهبرند . بعضی‌ ، اندکی بعد از زمان خویش نیز رهبرند و به تدریج رهبریشان رو به فراموشی می‌رود. اما حضرت علی(ع) و معدودی از انسان‌ها با ویژگی های بیان شده ، رهبران دایمی هستند .

    ۷ ــ علی(ع) تجسم حقیقت : علی(ع) میزان سنجش فطرت‌ها و سرشت‌ها است .  فطرتی سالم و سرشتی پاک ، از وی نمی‌رنجد ولو اینکه شمشیرش بر او فرود آید . از سوی دیگر ، فطرت آلوده ، هرگز به وی علاقه‌مند نمی شود حتی اگر مورد احسان او قرار گیرد . زیرا علی(ع) جز تجسم حقیقت ، چیزی نیست .

    او خود می‌فرماید : « اگر با این شمشیرم ، بینی مؤمن را بزنم که با من دشمن شود هرگز دشمنی نخواهد کرد ، و اگر همه دنیا را بر سر منافق بریزم که مرا دوست بدارد هرگز مرا دوست نخواهد داشت . زیرا که این سخن بر زبان پیغمبر امی جاری گشته که گفت: « یا علی! مؤمن تو را دشمن ندارد و منافق تو را دوست نمی‌دارد » .

    ۸ ــ  سبب دوستی و محبت علی(ع) در د‌ل‌ها : فوق‌‌العادگی علی(ع) در چیست که عشق‌ها را برانگیخته و دل‌ها را به خود شیفته ساخته و رنگ حیات جاودانی گرفته و برای همیشه زنده است؟

    چرا دل‌ها همه ، خود را با او آشنا می‌بینند و اصلا او را مرده احساس نمی‌کنند بلکه زنده می‌یابند؟

    مسلما ملاک دوستی او ، جسم او نیست . زیرا جسم او اکنون در بین ما حضور ندارد . محبت علی(ع) از نوع قهرمان‌دوستی که در همه ملت‌ها وجود دارد نیز نیست.

    درست است که علی(ع) مظهر انسان کامل بوده و بشر همیشه ، نمونه‌های عالی انسانیت را دوست ‌دارد ، اما علی(ع) با همه فضایل انسانی که از آن ها برخوردار بود ، اگر رنگ الهی  نداشت ، مسلما این قدر عاطفه‌انگیز و محبت خیز نبود.

    علی(ع) از آن نظر محبوب است که پیوند الهی دارد . دل‌های ما به طور ناخودآگاه در اعماق خویش ، با « حق » پیوستگی دارد و چون علی(ع) را نشانه ی بزرگ و مظهر صفات حق می‌یابند ، به او عشق می‌ورزند.

    درحقیقت پشتوانه عشق علی(ع) ، پیوند جان‌ها با « حضرت حق » است که برای همیشه در فطرت‌ها نهاده شده و چون فطرت‌ها جاودانی است ، مهر علی(ع) نیز جاودان است.

    نقطه‌های روشن در وجود علی(ع) بسیار زیاد است . اما آنچه برای همیشه او را درخشنده و تابناک قرار داده ، ایمان و اخلاص آن بزرگوار است که به وی جذبه الهی داده است.

    منبع : اینترنت . با تصرف کامل . 

    یک نظر بگذارید